Dünyanın Rahmi

Gecenin ortasında çeken bir şeyler vardı beni, geri gelmemi sağlayan hatırladığım şeyleri yaşatan ama en çok da yaşamamı sağlayan...



Çoktan unuttuğum bir şarkıyı bana anımsatan bir yolda ilerlerken, geçmişle gelecek arasında köprüler kurarken yolunu,izini bilmediğim bir şehirden geçmek,geçerken de yaşadığım tüm o hikayelere kafa tutmak ve her defasında ah bu şarkıların gözü kör olsun dediğim bir anıyı yeniden kalbime işlemek, tam o anda yaşayacak şeylerimin olduğunu daha bitmediğini,bitmeyeceğini hissettiğim anlar işte o anlarda tuz bastığım yaralara sarılmak en çok o yaralardan güç almak,her seferinde ayağa kalkmak...


Kendi kendime dediğim söyledikçe aklıma mühürlenen tek şey '' Ancak çocuklar dürtebilir dünyanın rahmini'' ve ancak divane duvarlara sayıklayabilirim nefesini...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Haydar Ergülen - Öyle Küçük Şeyler

Tiyatro - Annemin Son Çılgınlıkları

Nermin Yıldırım - Dokunmadan