29 Ekim 2015 Perşembe

Nermin Yıldırım - Unutma Beni Apartmanı

''Ama hayat romanlardaki gibi kati sonlarla bitmiyor. Verdiğimiz kararlar sonsuza dek koyduğumuz yerde uslu durmuyor.'' 

Nermin Yıldırım ismini şu sıralar çevremden çok işitir oldum biz kitap kurtları okumaya hevesli deliler birinden çevremizde çok söz ediliyorsa merak ederiz okumak isteriz illa ki. Bende ilk satırlarını okuyunca ''Aboo bu da kimmiş neyin nesiymiş?''  dedim ve ilk kitabından başladım bu hatun kişisini okumaya.

Nermin Yıldırım -Unutma Beni Apartmanı 



Nermin Yıldırım ismini ilk defa Unutma Dersleri adlı kitabıyla işittim ardından dergilere yazdığı yazılarla bu devam etti sonra kitaplarından bölük pörçük kısımları çıktı karşıma her defasında sonra biraz araştırınca okumam gerektiğine karar verdim ki hiç pişmanlık duymadan her yazdığı kelimenin hakkını vererek yazmış kitabını. Beni en çok etkileyen cümleleri sizinle paylaşmadan yazarın kitabından biraz bahsetmek istiyorum.


Unutma Beni Apartmanı, onu bebekken babaannesiyle bir başına bırakıp giden ve tam 43 yaşına kadar arayıp sormayan ama sonra ne hikmettir belki ölüm korkusu belki de analık duygularının baskın çıkmasıyla 43 yıl sonra bir gece annesinin telefonuyla aniden dünyasını sorgulamaya başlayan Süreyya'nın hikayesi. Süreyya ne annesini ne babasını bilmiş bir çocuk olarak adımlarını atmıştır dünyaya çevresindeki insanlarda olan onda olmayan şeyi fark ettiğini anladığında Süreyya 12 yaşına yeni girmiş bir çocuktur. Ailesinin eksikliğini her fırsatta kapatmaya çalışan onu kendi dünyasının merkezi haline getirmiş çok sevgili babaannesi Çeşminaz Hanım tarafından büyütülen Süreyya zamanla bu duruma ayak uydurmuş bu kimsesizliği kabullenmiştir. Süreyya'nın ölen babasının onu bırakıp giden annesinin yasını tutmaya hiç niyetli olmadığı, kendine her fırsatta yeni bir hayat kurma çabasının ilk adımını  beraber yaşadığı babaannesinin yanından ayrılmakla başlayacaktır. Çeşminaz Hanım hiç istekli olmasa da biricik oğlu'unun emaneti olan Süreyya'yı sırf okusun diye özgür bırakmayı kabul etmiştir. Süreyya bu dönemde sırf uzaklaşmak için seçtiği okulu bitirmiş o arada hiç sıcaklık duymadığı Çeşminaz Hanımın ölümüyle beraber hayatına kaldığı yerden devam etmiştir.


Süreyya'nın hayatının kesitlerinin yer aldığı bu kitapta 43 yıl sonra hiç görmediği annesinden aldığı telefonla hayatını sorgulamaya başladığını,bağlanmamak için doğurduktan sonra terk ettiği kızı Ada,yazma macerasından tutun da yaşamından birer film şeridi gibi geçen Rıdvan,Ayla, Marcel, Mesude NY, Şinasi'nin de yaşamlarının ucuna dokunacaksınız.


Süreyya gerçekleri annesinden öğrenirken Nermin Yıldırım da bizleri yakın zamanda bir tarih yolculuğuna çıkarıyor ve Türkiye'nin yakın geçmişine ayna oluveriyor.


Kitaptan altını çizdiklerim:

''Bir şeylerin başlaması hep bir şeylerin bitmesine denk düşer. Biri bir diğerine dönüşüp size ekleniverir. O zaman geride bıraktığınızı sandığınız her şeyi farkında olmadan yanınıza katarak, peşiniz sıra sürükleyerek yolunuza devam edersiniz. Bunun için yıllar geçtikçe yürümek biraz daha zorlaşır. Ardınızda sürüklenen gürültücü teneke parçalarını göremezsiniz.''


Acımak, başkalarının çektiği azaba bakıp onların yasını tutarmış gibi yaparak kendi mutluluğuna şükretmektir çünkü. Acımak kıl payı yırttığın mutsuzluğun diyetini uğursuz,cüretkar bir sadaka gibi dağıtmaktır.'' 

3 yorum:

  1. sana yorum yapmak neden bu kadar zor ya:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay niye bi sorun mu var blogda :/

      Sil
    2. yok bloglarda genel olarak olmuş o ya, robot değilim kısmı :D ben ilk sana yorum yaparken denk geldim de ondan :D

      Sil

29 Ekim 2015 Perşembe

Nermin Yıldırım - Unutma Beni Apartmanı


''Ama hayat romanlardaki gibi kati sonlarla bitmiyor. Verdiğimiz kararlar sonsuza dek koyduğumuz yerde uslu durmuyor.'' 

Nermin Yıldırım ismini şu sıralar çevremden çok işitir oldum biz kitap kurtları okumaya hevesli deliler birinden çevremizde çok söz ediliyorsa merak ederiz okumak isteriz illa ki. Bende ilk satırlarını okuyunca ''Aboo bu da kimmiş neyin nesiymiş?''  dedim ve ilk kitabından başladım bu hatun kişisini okumaya.

Nermin Yıldırım -Unutma Beni Apartmanı 



Nermin Yıldırım ismini ilk defa Unutma Dersleri adlı kitabıyla işittim ardından dergilere yazdığı yazılarla bu devam etti sonra kitaplarından bölük pörçük kısımları çıktı karşıma her defasında sonra biraz araştırınca okumam gerektiğine karar verdim ki hiç pişmanlık duymadan her yazdığı kelimenin hakkını vererek yazmış kitabını. Beni en çok etkileyen cümleleri sizinle paylaşmadan yazarın kitabından biraz bahsetmek istiyorum.


Unutma Beni Apartmanı, onu bebekken babaannesiyle bir başına bırakıp giden ve tam 43 yaşına kadar arayıp sormayan ama sonra ne hikmettir belki ölüm korkusu belki de analık duygularının baskın çıkmasıyla 43 yıl sonra bir gece annesinin telefonuyla aniden dünyasını sorgulamaya başlayan Süreyya'nın hikayesi. Süreyya ne annesini ne babasını bilmiş bir çocuk olarak adımlarını atmıştır dünyaya çevresindeki insanlarda olan onda olmayan şeyi fark ettiğini anladığında Süreyya 12 yaşına yeni girmiş bir çocuktur. Ailesinin eksikliğini her fırsatta kapatmaya çalışan onu kendi dünyasının merkezi haline getirmiş çok sevgili babaannesi Çeşminaz Hanım tarafından büyütülen Süreyya zamanla bu duruma ayak uydurmuş bu kimsesizliği kabullenmiştir. Süreyya'nın ölen babasının onu bırakıp giden annesinin yasını tutmaya hiç niyetli olmadığı, kendine her fırsatta yeni bir hayat kurma çabasının ilk adımını  beraber yaşadığı babaannesinin yanından ayrılmakla başlayacaktır. Çeşminaz Hanım hiç istekli olmasa da biricik oğlu'unun emaneti olan Süreyya'yı sırf okusun diye özgür bırakmayı kabul etmiştir. Süreyya bu dönemde sırf uzaklaşmak için seçtiği okulu bitirmiş o arada hiç sıcaklık duymadığı Çeşminaz Hanımın ölümüyle beraber hayatına kaldığı yerden devam etmiştir.


Süreyya'nın hayatının kesitlerinin yer aldığı bu kitapta 43 yıl sonra hiç görmediği annesinden aldığı telefonla hayatını sorgulamaya başladığını,bağlanmamak için doğurduktan sonra terk ettiği kızı Ada,yazma macerasından tutun da yaşamından birer film şeridi gibi geçen Rıdvan,Ayla, Marcel, Mesude NY, Şinasi'nin de yaşamlarının ucuna dokunacaksınız.


Süreyya gerçekleri annesinden öğrenirken Nermin Yıldırım da bizleri yakın zamanda bir tarih yolculuğuna çıkarıyor ve Türkiye'nin yakın geçmişine ayna oluveriyor.


Kitaptan altını çizdiklerim:

''Bir şeylerin başlaması hep bir şeylerin bitmesine denk düşer. Biri bir diğerine dönüşüp size ekleniverir. O zaman geride bıraktığınızı sandığınız her şeyi farkında olmadan yanınıza katarak, peşiniz sıra sürükleyerek yolunuza devam edersiniz. Bunun için yıllar geçtikçe yürümek biraz daha zorlaşır. Ardınızda sürüklenen gürültücü teneke parçalarını göremezsiniz.''


Acımak, başkalarının çektiği azaba bakıp onların yasını tutarmış gibi yaparak kendi mutluluğuna şükretmektir çünkü. Acımak kıl payı yırttığın mutsuzluğun diyetini uğursuz,cüretkar bir sadaka gibi dağıtmaktır.'' 

3 yorum:

KİTAP EYLEMİ on 28 Kasım 2015 10:35 dedi ki...

sana yorum yapmak neden bu kadar zor ya:(

Damla EKER on 28 Kasım 2015 10:55 dedi ki...

Ay niye bi sorun mu var blogda :/

KİTAP EYLEMİ on 29 Kasım 2015 05:51 dedi ki...

yok bloglarda genel olarak olmuş o ya, robot değilim kısmı :D ben ilk sana yorum yaparken denk geldim de ondan :D

Yorum Gönder